Differences

This shows you the differences between two versions of the page.

--- bibliografie:ideeen [2023/04/11 14:56] – [4.Literatuur] avdoesum
+++ bibliografie:ideeen [2023/04/11 15:28] (current) – avdoesum
@@ Line 53: / Line 53: @@
   * M.D.J. van der Wulp, FED 2023/39 \\ Ik ben als lezer van dit arrest zonder budgettaire belangen niet verder gekomen dan een diepe verzuchting. \\ Het Hof heeft met het oordeel in het Ampliscientifica Srl en Amplifin SpA-arrest blijk gegeven kort van memorie te zijn. De beslissing in dit arrest strookt namelijk niet met hetgeen het Hof in de zaak Ketelhandel P. van Paassen BV besliste. Het Hof lijkt zich hiervan niet bewust te zijn geweest en geeft in het Ampliscientifica Srl en Amplifin SpA-arrest (daarom?) ook geen motivering voor het verlaten van dit richtlijnhistorische pad, dat het aanvankelijk ook zelf bewandeld heeft. \\  Hoe dan ook lijkt het mij verstandig om aan deze ‘losse flodder’ van het Hof, die overigens niet in het dictum terugkomt, niet te veel aandacht te besteden. De filosoof Aristoteles (384 v.C. tot 322 v.C.) heeft ons namelijk een wijze les geleerd: alles wat je aandacht geeft, groeit. \\ Wat ik kwalijk vind is dat het Hof van Justitie ten aanzien van het begrip ‘financiële verwevenheid’ omgaat zonder dit expliciet te benoemen, laat staan hiervoor een motivering geeft. Geef als Hof gewoon toe dat in het Larentia+Minerva/Marenave Schiffahrt-arrest een verkeerde beslissing is genomen. Ik snap dat het toegeven van een rechterlijke fout niet egostrelend is, maar het komt mij voor dat het toegeven van een fout deugdelijker is – eerlijkheid is een deugd –dan het verhullen daarvan (in het Duits is daar een mooie uitdrukking voor: ‘unter den Teppich kehren’). \\ Het is mogelijk dat het Hof van Justitie EU zich in het verleden niet bewust is geweest van het feit dat het met betrekking tot de fiscale eenheid een ander pad bewandelt dan het richtlijnhistorische. Dat is op zichzelf al een treurige zaak, omdat van de rechters van het Hof van Justitie EU – de A-G’s incluis – naar mijn mening verwacht mag worden dat zij zich verdiepen in de historie van een richtlijnbepaling. Voor onderhavige beslissing gaat dit ‘wij-wisten-het-niet-excuus’ in ieder geval niet op, omdat de verwijzende rechter het Hof – zij het wat summier en voorzichtig – op de systematiek en de historie van art. 4 lid 4 Zesde Richtlijn (nu art. 10 en 11 Btw-richtlijn) heeft gewezen.
+**S v. Finanzamt T**
+  * M.D.J. van der Wulp, FED 2023/38 \\ Het is voor een annotator niet moeilijk om te constateren dat het Hof van Justitie EU wederom geen bruikbare uitleg geeft voor het begrip ‘gebruik voor andere dan bedrijfsdoeleinden’, daarop kritiek te uiten en daarna hoofdschuddend een punt te zetten. De belastingwetenschap en de rechtspraktijk schieten daarmee echter niets op. Om die reden wil ik deze annotatie op een constructieve wijze besluiten met een eerste aanzet tot de positieve uitleg van het begrip ‘gebruik voor andere dan bedrijfsdoeleinden’.
+**Welthgrove**
+  * M.E. van Hilten, BNB 2002/183 \\ Het moet voor de Hoge Raad beslist geen stimulans zijn geweest om de (resterende) prejudiciële vraag in de zaak Welthgrove afgedaan te zien worden met een beschikking omdat: 'het antwoord op die vraag duidelijk kan worden afgeleid uit de rechtspraak'. Met alle respect voor het Hof van Justitie: zo vreselijk duidelijk is dat nu ook weer niet. Het Hof van Justitie heeft vele vragen met betrekking tot de holdingproblematiek namelijk nogal cryptisch beantwoord. Dat roept nieuwe vragen op.
 ----