Differences

This shows you the differences between two versions of the page.

--- formeel:misbruik [2024/10/27 12:20] – avdoesum
+++ formeel:misbruik [2026/06/13 16:28] (current) – avdoesum
@@ Line 11: / Line 11: @@
 ===1.1 Nalaten anti-misbruik regelgeving staat misbruik van recht niet in de weg===
-  * Conclusies kruislings schenken waardoor tweemaal van de – eenmalig toe te passen – eigenwoningvrijstelling gebruikt kan worden gemaakt. Geobjectiveerde schenkingsbegrip; onderscheid do ut des en do et das. Fiscale herkwalificatie. Fraus legis. Heeft wetgever constructie (impliciet) aanvaard? ECLI:NL:PHR:2024:1055 en ECLI:NL:PHR:2024:1056 \\
+  * Conclusies kruislings schenken waardoor tweemaal van de – eenmalig toe te passen – eigenwoningvrijstelling gebruikt kan worden gemaakt. Geobjectiveerde schenkingsbegrip; onderscheid do ut des en do et das. Fiscale herkwalificatie. Fraus legis. Heeft wetgever constructie (impliciet) aanvaard? ECLI:NL:PHR:2024:1055 en ECLI:NL:PHR:2024:1056 \\ \\ **8.5** Het idee dat min of meer centraal staat in het betoog van belanghebbende, is dat de wetgever de mogelijkheid van het kruislings schenken (impliciet) zou hebben aanvaard door na te laten specifieke wetgeving daar tegen op te stellen, en dat daarom ook de fiscus en de belastingrechter deze constructie moeten accepteren. Ik meen dat dit idee onjuist is, althans, dat dat niet zo in zijn algemeenheid kan worden gesteld. De jurisprudentie is op dit punt niet geheel eenduidig (6.13). In het arrest van 8 juli 1992 heeft de Hoge Raad weliswaar overwogen dat als de wetgever nalaat een zo voor de hand liggende ontgaansmogelijkheid wettelijk te reguleren, geen strijd met doel en strekking kan worden aangenomen (6.12). Maar in dit arrest werd wel gelijk het voorbehoud gemaakt dat dit niet geldt bij situaties die kunstmatig zijn. En nog belangrijker: in de arresten die daarop volgen lijkt de Hoge Raad deze lijn nog verder af te zwakken. In het arrest van 10 juli 2009 overweegt de Hoge Raad nog dat in het oordeel van het gerechtshof ligt besloten dat de constructie geen voor de hand liggende ontgaansmogelijkheid vormt (6.11). In het arrest van 15 maart 2013 daarentegen casseert de Hoge Raad het oordeel van het Hof dat de wetgever de constructie heeft aanvaard door geen actie te ondernemen (6.10). Bovendien oordeelt de Hoge Raad in het partnerschapsarrest onomwonden dat het idee van de impliciete aanvaarding niet opgaat. De zo voor de hand liggende ontgaansmogelijkheid-doctrine wordt in het arrest niet meer genoemd.
-**8.5** Het idee dat min of meer centraal staat in het betoog van belanghebbende, is dat de wetgever de mogelijkheid van het kruislings schenken (impliciet) zou hebben aanvaard door na te laten specifieke wetgeving daar tegen op te stellen, en dat daarom ook de fiscus en de belastingrechter deze constructie moeten accepteren. Ik meen dat dit idee onjuist is, althans, dat dat niet zo in zijn algemeenheid kan worden gesteld. De jurisprudentie is op dit punt niet geheel eenduidig (6.13). In het arrest van 8 juli 1992 heeft de Hoge Raad weliswaar overwogen dat als de wetgever nalaat een zo voor de hand liggende ontgaansmogelijkheid wettelijk te reguleren, geen strijd met doel en strekking kan worden aangenomen (6.12). Maar in dit arrest werd wel gelijk het voorbehoud gemaakt dat dit niet geldt bij situaties die kunstmatig zijn. En nog belangrijker: in de arresten die daarop volgen lijkt de Hoge Raad deze lijn nog verder af te zwakken. In het arrest van 10 juli 2009 overweegt de Hoge Raad nog dat in het oordeel van het gerechtshof ligt besloten dat de constructie geen voor de hand liggende ontgaansmogelijkheid vormt (6.11). In het arrest van 15 maart 2013 daarentegen casseert de Hoge Raad het oordeel van het Hof dat de wetgever de constructie heeft aanvaard door geen actie te ondernemen (6.10). Bovendien oordeelt de Hoge Raad in het partnerschapsarrest onomwonden dat het idee van de impliciete aanvaarding niet opgaat. De zo voor de hand liggende ontgaansmogelijkheid-doctrine wordt in het arrest niet meer genoemd.
@@ Line 81: / Line 80: @@
 //Voetnoot// \\
 Zie HvJ 17 december 2015 C-419/14 (WebMindLicenses) ECLI:EU:C:2015:832, punt 40
+----
+===1.6 Lidstaten kunnen zich in geval van misbruik verzetten tegen toepassing van het Unierecht===
+  * [[https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/HTML/?uri=CELEX:62024CJ0837|NOVA IBEROMOLDES]] \\ HvJ 4 juni 2026, Zaak C-837/24, NOVA IBEROMOLDES - SGPS, S.A. tegen Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2026:445 \\**64.** Dienaangaande zij opgemerkt dat richtlijn 2008/7 geen enkele specifieke regel bevat die erop is gericht om het risico van belastingfraude en -ontwijking te voorkomen, maar dat de lidstaten zich kunnen verzetten tegen de toepassing van het Unierecht in omstandigheden waarin sprake is van fraude of misbruik (zie in die zin arresten van 8 november 2007, Ing. Auer, C-251/06, EU:C:2007:658, punten 40 en 41, en 9 juli 2009, Commissie/Spanje, C-397/07, EU:C:2009:436, punt 29 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
@@ Line 120: / Line 126: @@
 Kofoed (C‑321/05, EU:C:2007:408
 UP Caffe, C-171/23
+----
+  * [[Misbruik:Uitdividenden:Uitdividenden auto|Uitdividenden auto]]
 ----
  In HR 10 februari 2012, 08/05317, BNB 2012/127 kwam HR terug op oordeel dat misbruik van recht niet bestaat in de btw
+----
+  * [[https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:HR:2025:669|(Geen) Misbruik technisch AB]]
+----
 ====4.	Literatuur====
 ----