Conclusie van advocaat-generaal Kokott van 16 mei 2024, Zaak C‑171/23 UP CAFFE d.o.o.
52. Evenwel zou sprake kunnen zijn van een oneigenlijk gebruik van de Kroatische kleineondernemersregeling. Dit veronderstelt dat het doel ervan is bepaald. Het Hof is van oordeel dat artikel 287 van de btw-richtlijn, dat de lidstaten toestaat een dergelijke belastingvrijstelling toe te kennen, tot doel heeft de oprichting en de activiteit van kleine ondernemingen te bevorderen en hun concurrentievermogen te versterken.(20) Dit valt te betwijfelen, aangezien hun tegelijkertijd het recht op vooraftrek wordt geweigerd en de vrijstelling enkel de jaaromzet omvat die een onderneming in de loop van een jaar behaalt in de lidstaat waar zij is gevestigd.(21) Ook de opzet van de omzetdrempel als vrijstellingsdrempel en niet als vrijgesteld bedrag spreekt tegen dit doel, omdat deze zeer succesvolle startende ondernemingen juist benadeelt.(22)
53. Met deze belastingvrijstelling wordt primair eerder een administratieve vereenvoudiging (de-minimisregeling) beoogd. Zonder de vaststelling van een omzetdrempel zou de belastingdienst eenieder die een dergelijke beperkte economische activiteit uitoefent, als belastingplichtige moeten behandelen. Dit zou aanzienlijke administratieve lasten voor de belastingplichtigen en de belastingdienst met zich meebrengen, zonder dat er tegenover deze lasten overeenkomstige belastinginkomsten staan.(23)
54. Uitgaande van het doel van de administratieve vereenvoudiging werkt de bepaling op zijn minst op dezelfde wijze ten gunste van de lidstaten.(24) Tegen deze achtergrond betwijfel ik of misbruik van de kleineondernemersvrijstelling door een belastingplichtige mogelijk is. Deze uitlegging vindt steun in het feit dat belastingplichtigen die gebruikmaken van de kleineondernemersregeling, krachtens artikel 289 van de btw-richtlijn geen recht hebben op vooraftrek. Al met al hoeft dit dus niet noodzakelijkerwijs tot een belastingvoordeel voor de belastingplichtige te leiden.