This is an old revision of the document!
Table of Contents
Draagkracht
1. Aantekeningen
4 stappen
Stap 1: “Sein”
De BTW heeft in de eerste plaats een budgettaire functie (Krisen, Kriegs- und Nachkriessteuern, “Kind der Not”).
Het huidige BTW-stelsel is niet gebaseerd op draagkrachtbeginsel. Het kent slechts elementen die aan draagkrachtbeginsel recht doen:
- Lage tarief eerste levensbehoeften (maar ook cultuur etc) – degressief effect is duidelijk bij lage tarief op eerste levensbehoeften
- Vrijstellingen, mits slechts in laatste schakel (anders cumulatie)
- Plaats van dienst regels hebben ons inziens geen relatie met draagkrachtbeginsel
Het is evident dat de BTW in ieder geval een deel van iemands draagkracht belast.
De BTW is een algemene verbruiksbelasting. Het betrekt in beginsel alle bestedingen van de particuliere consument in de heffing.
Stap 2: “Sollen”
Diverse methoden om draagkrachtbeginsel in BTW-stelsel tot uitdrukking te laten komen:
- Teruggaaf BTW aan particulieren
- Heffingskorting voor iedereen
- Tax credit IB voor bepaalde bestedingen
- Tax credit IB gekoppeld aan inkomensgrens - armoedeval
- 0% tarief op bepaalde goederen / diensten
Stap 3: “Niet Sollen”
- Zieligheid subsidiëren en keihard heffen
- BTW = neutraal: draagkrachtbeginsel mag niet tot uitdrukking komen
- BTW = neutraal: draagkrachtbeginsel mag niet tot uitdrukking komen.
Stap 4: Moet draagkracht wel in alle belastingen tot uitdrukking komen?
Moet je het draagkrachtbeginsel wel per belastingmiddel bezien, of moet je naar het totaal van de fiscale (en eventueel sociale) wetgeving kijken om te bepalen of het draagkrachtbeginsel wordt uitgedragen.
2. Regelgeving
3. Jurisprudentie
4. Literatuur
- J. Reugebrink, Organisaties die uitsluitend om niet presteren, WFR 1985/613
Het feit dat in de Eerste richtlijn over een algemene verbruiksbelasting wordt gesproken betekent niet dat vooraf dat karakter breedvoerig is doorgelicht, om vervolgens in dat licht een belastingheffing te construeren. Het is een aanduiding die in het laatste stadium van de onderhandelingen werd gekozen, met name om lid- staten in staat te stellen de draagkrachtgedachte in de wetgeving een plaats te kunnen geven. Daarmee behoudt dat karakter zonder twijfel normatieve betekenis, maar daarmee kan men niet allerlei in de richtlijnen bestaande bepalingen, die strijdig zijn met dat rechtskarakter, wegretoucheren.